زمینه و هدف: با توجه به این که تجارب دوران کودکی می تواند بر رفتارهای دوران بزرگ سالی تاثیر داشته باشد، این تحقیق با هدف بررسی تجارب دانش آموزان ابتدایی کاشان انجام شد که از مراکز نگه داری سالمندان بازدید داشته اند.مواد و روش ها: یک مطالعه کیفی به روش تحلیل محتوا در طی سال های 1387 و 1388 انجام شد. جمع آوری داده ها به روش خاطره نویسی توسط 11 نفر از دانش آموزان که سابقه بازدید از سرای سالمند را داشته، یا فردی از بستگانشان در سرای سالمندان نگه داری می شد، در سال 87-88 انجام شد. چهار نفر از این افراد و نیز 5 شرکت کننده دیگر مورد مصاحبه نیز قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها به روش Krippendorff انجام شد.یافته ها: داده ها در چهار طبقه «ماهیت خانه سالمندان»، «علت انتقال»، «نحوه انتقال» و «پیامدهای بازدید» قرار گرفت. هر طبقه شامل 2 تا 4 زیرطبقه بود. بیشتر دانش آموزان، سرای سالمندان را مکانی دور افتاده و متفاوت از محل زندگی عادی خود احساس کرده بودند. به اعتقاد دانش آموزان، سالمندان به دلیل «تنهایی»، «بیماری و ناتوانی»، «مشکلات نگه داری» و «خودخواهی فرزندان» به سرای سالمند منتقل شده بودند.نتیجه گیری: دانش آموزان این تحقیق درک مثبتی از سرای سالمندان نداشتند. تجارب آن ها، سرای سالمندان را محلی نشان می داد که باعث دور افتادن سالمندان از زندگی اجتماعی می شد. توجه بیشتر مردم و مسوولین به کیفیت نگه داری از سالمندان ضروری است.